Wojskowa stadnina koni i jej ośrodki w Hiszpanii

stadnina wojskowa

Ten znany jako „Yeguada Militar” rozpoczyna się w Hiszpanii po zmianach społeczno-gospodarczych wywołanych wojną o niepodległość. Rozpoczął się okres polityczny, który miał zakończyć stary reżim, prowadząc do prawie zniknięcie dużych stadnin to było na wsi. Stanowiło to dla armii problem z zaopatrzeniem.

Chcesz wiedzieć, co się stało?

W obliczu tej sytuacji w 1864 roku rząd Isabel II wydał Dekret królewski, na mocy którego reorganizacja hodowli koni została przekazana Armii Kawalerii państwa hiszpańskiego.

Jednym z pierwszych kroków, jakie podjęli, było stworzenie depozyty szpilek. Później, w 1893 roku stworzyli stadninę koni, która zbierałaby cechy i główne cele rozwiązania problemu braku koni dla wojska. W tym samym czasie pracowali dla ulepszyć istniejące rasy. Pierwszą kwaterą główną tej kawalerii byłaby Kordoba.

Centra i Jednostki Hodowli Koni w Hiszpanii

W Hiszpanii znajduje się sześć ośrodków hodowli koni FAS, a także laboratorium badań stosowanych w Kordobie.

Porozmawiajmy trochę o tych centrach:

Wojskowe Centrum Hodowli Koni Ávila

Na początku było to centrum utworzony pod nazwą «6th Stallion Horse Depot» rozkazem królewskim z 22 marca 1905 r., znajdującym się w mieście Alcalá de Henares.

Kilka dekad później w Trujillo (Cáceres) dodano znaczącą sekcję, a nazwę zmieniono na „Depozyt ogierów pierwszej strefy hodowlanej”.

W 1931 r. Te usługi z zakresu hodowli koni weszły w skład Ministerstwa Rozwoju, opuszczając Ministerstwo Wojny. Jednak powrót do stanu uzależnienia od Ministerstwa Wojny nie zająłby dużo czasu. Od tamtej pory nadal były nazywane różnymi kolejnymi imionami. Ostatecznie została zlokalizowana w Ávila osiedlenie się na farmie El Padrillo. 

Wojskowe Centrum Hodowli Koni Écija

Historia tego ośrodka Jego ślady sięgają 1946 r., Kiedy w Pau utworzono sekcję Mares de Tiro del Norte (Gerona) i że była zależna od Kordoby. Do tego trzynaście Klacze Ardenne i trzynastu, którzy zostali skrzyżowani z Bretonami.

Hodowla konie pociągowe konieczne było uniezależnienie się od zagranicznego importu, oprócz hodowli bydła do ciężkiej pracy.

Koń pociągowy

Te klacze były stopniowo włączali bretoński i postier-bretoński, które zaczęły pokrywać się ogierami dochodząc do wniosku, że rasy te najlepiej przystosowały się do hiszpańskiego klimatu.

W 1990 roku hodowla koni została zrestrukturyzowana, przenosząc sekcję koni roboczych do Écija.

En W 2007 roku powstało Wojskowe Centrum Hodowli Koni Écija, zrzeszające Stado Ogierów Écija i Wojskową Stadninę Koni Écija. Do ośrodka przypisane są misje utrzymania ogierów w doskonałej kondycji, okresowe przeprowadzanie testów płodności i płodności, proponowanie organizowania Parad Państwowych, zaspokajanie potrzeb hodowców i Rady Miejskiej oraz proponowanie przekazania ogierów rolnikom prywatnym, którzy spełniać określone wymagania w okresie obowiązywania gwarancji.

Wojskowe Centrum Hodowli Koni Jeréz

Centrum to powstało w 2006 roku w wyniku integracji Yeguada Militar i Depósito de Sementales de Jeréz. Podobnie całe bydło i zasoby materialne obu staną się częścią nowego Centrum Wojskowego Cría Caballar de Jeréz de la Frontera.

Stadnina Koni Jeréz została założona w 1893 roku mając na celu hodowlę źrebiąt, które poprawiłyby charakterystykę i warunki koni wierzchowych dla Army Remontage. Ponadto chcieli zrobić to samo z odmianami wyścigowymi i strzeleckimi. Stadnina powstała początkowo w Dehesa de Moratalla w Hornachuelos (Córdoba).

Podczas regencji Marii Cristiny na początku artykułu skomentowaliśmy, że Złoża ogierów, jeden z nich został przydzielony Jerez w 1841 roku.

Stadnina wojskowa Lore-Toki

Wsparcie administracji wojskowej dla hodowli koni pełnej krwi angielskiej w Hiszpanii było początkowo bardzo krótkie, obejmując pod koniec XIX wieku tylko pięć klaczy tej rasy w stadninie wojskowej w Kordobie. Plik Król Alfonso XIII darzył wielkim sentymentem zarówno angielskie konie pełnej krwi, jak i wyścigi konne. Dlatego w W 1921 roku w Marquina powstała angielska sekcja pełnej krwi angielskiej (Guipúzcoa), wynajęty hrabiemu Urquijo. Wraz z nadejściem Republiki w 1931 r. Wyścigi konne przeżyły przerwę i nowy odcinek został przeniesiony do stadniny wojskowej Cordovan.

W 1940 roku generał Franco podarował tej stadninie ogiera i partię pełnej krwi angielskiej klaczy, co było prezentem od Francuza. Ten fakt, zrobiony Sekcja tej rasy została zreorganizowana, przenosząc zwierzęta tej samej rasy do Lasarte w 1941 roku, aby zająć farmę Lore-Toki, gdzie znajdowała się nieistniejąca już stadnina koni Alfonsa XIII.

Państwo przejęło tę farmę od spadkobierców Alfonsa XIII, obok sąsiednich Ollo i Amassorrain, jednocząc cały teren dla stadniny jako Lore-Toki.

Podczas gdy wszystko powyższe miało miejsce, plik Blok wyścigowy Yeguada Militar z siedzibą w Madrycie. 

Obecnie Wojskowa Stadnina Koni Lore-Toki i zależna od niej stajnia wyścigowa kontynuują swoją pracę promowanie hodowli koni pełnej krwi angielskiej w obiektach San Sebastián i Lasarte. Również w 2008 roku Włączono hodowlę koni angloarabskich.

Podobne artykuł:
Rasa koni pełnej krwi

Wojskowe Centrum Hodowli Caballar de Mazcuerras (Kantabria)

Fue powstały w 2006 roku w wyniku integracji Stadniny Koni Lore-Toki Wojskowej, Stadniny Koni Ibio Military i Stajni Santander. Jednak Wojskowa Stadnina Koni Lore-Toki miała stać się samodzielnym ośrodkiem i dlatego już o tym rozmawialiśmy.

Złoże Ogierów Santander powstało w 1920 r. W wyniku wprowadzenia reform w planie Críi Caballara w 1919 r.

Yeguada Ibio powstała w 1972 roku wraz z zakupem przez państwo gospodarstwa rolnego o nazwie „Casa de la Guerra” w Mazcuerras (Kantabria). To gospodarstwo rozrosło się z 30 ha do 85 ha.

Policja konna

Obecnie w Mazcuerras znajduje się ośrodek hodowli koni z ogierami tych ras hiszpańskich o cechach sportowych, rasowych hiszpańskich, angloarabów, hiszpańsko-arabskich, rasowych arabów, bretońskich i hiszpańsko-bretońskich. Źrebięta są hodowane do czasu powrotu do Gwardii Królewskiej, różnych Wojskowych Ośrodków Hodowli Koni, Straży Cywilnej i Policji Narodowej.

Wojskowe Centrum Hodowlane w Saragossie

To centrum należy do Autonomicznego Organu Ministerstwa Obrony „Hodowla Koni Sił Zbrojnych”. Znajdował się w wiejskiej posiadłości Torre de Abejar w Garrapinillos.

Gospodarstwo oprócz funkcji związanych z hodowlą koniowatych, Ma pastwiska dla katalońskich klaczy i osłów. 

Początkowo był to Depozyt Ogierów numer 5, noszący różne nazwy, aż do obecnej otrzymanej w 2007 roku. Podobnie jak w poprzednich przypadkach, połączono Składy Ogierów i Klaczy.

Mam nadzieję, że lektura tego artykułu sprawiła Ci tyle samo radości, co ja napisałem go.


Treść artykułu jest zgodna z naszymi zasadami etyka redakcyjna. Aby zgłosić błąd, kliknij tutaj.

Bądź pierwszym który skomentuje

Zostaw swój komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

*

*

  1. Odpowiedzialny za dane: Miguel Ángel Gatón
  2. Cel danych: kontrola spamu, zarządzanie komentarzami.
  3. Legitymacja: Twoja zgoda
  4. Przekazywanie danych: Dane nie będą przekazywane stronom trzecim, z wyjątkiem obowiązku prawnego.
  5. Przechowywanie danych: baza danych hostowana przez Occentus Networks (UE)
  6. Prawa: w dowolnym momencie możesz ograniczyć, odzyskać i usunąć swoje dane.